Majka Magazine

“Doğru annelik yoktur, annelik sürekli bir öğrenme halidir.”

2 Ocak 2018 Salı



“Kurşunların bizi susturacağını sandılar, ama başarılı olamadılar. teröristler, beni hedeflerimden döndürebileceklerini sandılar ama hiçbir şey değişmedi. Zayıflık, korku ve umutsuzluk öldü. Güç, cesaret ve gayret doğdu."


"Gelenekler cennetten gelmedi, onları Allah yaratmadı. Kültürleri yaratan biziz, onları değiştirme şansımız var ve değiştirmeliyiz."



Malala Yousafzai 12 Temmuz 1997'de Pakistan'da doğdu. En genç Nobel Barış Ödülü sahibi olan Malala yaşadığı ülkenin kaderini değiştiren önemli bir isim haline gelmiş bir eğitim aktivisti. 

Babası Ziauddin Yousafzai dünyada okula gitmeyen çocuk sayısının en yüksek olduğu ikinci ülke Pakistan’da bir eğitim savunucusu ve Taliban’ın kız çocuklarının okula gitmesini engelleme çabalarına karşı lafını sakınmayan bir muhalif. Malala hep babasının öğrenme tutkusunu paylaşan ve okula gitmeyi çok seven bir çocuk oldu.

2009 yılında Taliban’ın Swat üzerindeki askeri gücü artmıştı. Malala, takma isim altında, okulunun saldırıya uğramasından duyduğu korku ve Swat’ta artan askeri hareketliliğe dair BBC’nin Urduca servisi için bir blog yazmaya başladı. Televizyon ve müzik kanalları yasaklanmış, kadınların alışverişe çıkması engellenmiş ve Ziauddin’ın okulunun kapanacağı söylenmişti.


Malala ve babası ölüm tehditleri almaya başlamalarına rağmen eğitim hakkını savunmaya devam ediyorlardı. Bu sırada, Malala’ya The New York Times için yapılan bir belgeselde yer verildi ve BBC blogunun yazarı olarak ifşa edildi.

9 Ekim 2012’de Malala ve arkadaşları okuldan eve dönerken, maskeli ve silahlı bir kişi okul servislerine girdi ve Malala’yı adıyla çağırdı. Kafası, boynu ve omzundan giren tek bir kurşunla vuruldu. Saldırıda iki arkadaşı daha yaralandı.
Malala ilk saldırıda hayatta kaldı ancak durumu ciddiydi. Birleşik Krallık’taki Birmingham şehrinde askeri yaralanmalar konusunda uzmanlaşan bir hastaneye taşındı. Ocak 2013 tarihine kadar hastaneden taburcu edilmedi. Bu süreçte ailesi de Birleşik Krallığa geldi.
Taliban’ın Malala’yı öldürme teşebbüsü dünya çapında kınandı ve Pakistan’ın her yerinde protesto edildi. Saldırıyı izleyen haftalarda, 2 milyondan fazla kişi eğitim hakkı için bir dilekçe imzaladı ve meclis Pakistan’ın ilk Ücretsiz ve Zorunlu eğitim kanun tasarısını hızla onayladı.
Malala ve babası sosyal, ekonomik, hukuki ve politik sebeplerden dolayı eğitim alamayan milyonlarca kız çocuğunun haklarının küresel savunucusu oldu. 2013 yılında Malala ve Ziauddin, kız çocuklarının eğitiminin sosyal ve ekonomik etkileri konusunda farkındalık yaratmak, kızların seslerini yükseltmelerini desteklemek ve potansiyellerini fark edip, değişim talep etmeleri için Malala fonunu kurdu.



Malala kelimelerin gücüne inanıyor. Konuşmalarında yalnızca derin ifadelerden oluşan basit ifadeler söylüyor. Basitçe şeyler: "Bir çocuk, bir öğretmen, bir kitap ve bir kalem dünyayı değiştirebilir." 

Taliban tarafından başından vurulmasına rağmen, kızların okula gitmesi gerektiğini düşündüğü için inandığı şey uğruna savaşma cesaretine sahip Malala genç yaşta, kız çocuklarının ve tüm çocukların okur yazarlığı için kanaat lideri olmaya devam etti.  Ne kadar genç olursa olsun, sesinizin duyulabileceğinin kanıtıdır. O, sadece 17 yaşında Nobel Barış ödülünün sahibi. Geçtiğimiz sene 18. yaş gününde Suriyeli Mültecilerle vakit geçirdi ve Suriye sınırına yakın "Malala Yousafzai Kız Çocukları Okulu" nu açtı. Bu okul, 200'den fazla Suriyeli kıza kaliteli orta öğretim sağlamaktadır. Bu yıl 19'uncu Doğum Gününde  ise Kenya'da Daadab Mülteci kampında vakit geçirdi ve mülteci çocukların eğitimi için yoluna devam ediyor.

Örneğin Kenya'da Fon, Nairobi'nin gecekondu mahallelerinden gelen kızları, bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) becerileri, üreme sağlığı ve yaşam becerileri konusunda eğitim alan Nairobi Kız Çocuk Merkezlerine kaydolmaya destek veriyor; ve işgücüne katılmaya hazırlanmaları için eğitimler. Program aynı zamanda kızların teknoloji sektöründe iş bulma ve staj bulmalarına da yardımcı oluyor. 2011'de Pakistan'ın ilk Ulusal Gençlik Barışı Ödülü'nü aldı ve Başpiskopos Desmond Tutu tarafından Uluslararası Çocukların Barış Ödülü için aday gösterildi. Taliban liderleri artan popülaritesi ve ulusal tanımaya tepki olarak onu öldürmek için oy kullandılar.




Malalaya göre Eğitim hakkına eşit erişim hakkı, savaşmaya değer bir şey. Ondan bir kişinin sessiz olan birçok kişiye bir ses olabileceğini öğrendik. Ayrıca Malala'dan öğrendik ki birçok insan seslerini ortak bir amaçla birleştirirse bir sese yükseltilir.

Üstelik ben ne yapabilirim ki zihniyetinin ötesinde Malala, tek başına bütün çocuklar için ayrım gözetmeksizin iyi bir eğitim, bütün kadınlar için eşit haklar ve fırsatlar verilmesinin önüne açarak hala bu mücadeleyi sürdürüyor.

Dileriz bu coşkulu adalet, eşitlik ve eğitim isteğine gün gün daha da yaklaşır. Ve sadece hayalini kurduğu eğitim ve eşitlik yanında insanlar ses çıkarmayı da haklarını aramayı da öğrenir.
















Yazılar, National Geographic ve pragativadi.com'dan derlenmiştir.

13 Nisan 2017 Perşembe


*Çocuğunuza  zorla yardım etmeye çalışmayın; ama yardıma ihtiyaçları olduğunda yardımcı olmaktan mutluluk duyun.

Bright Side sitesinden çeviridir.



Tüm Zamanların En İyi Pedagoğundan Çocuk Gelişiminin 10 Altın Kuralı

1900'lü yılların başında yaşamış olan, çocuk eğitimi çalışmaları ve yazdığı eserlerle tanınan Anton Makarenko, yalnızca Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin değil, tüm dünyanın en iyi eğitimcilerinden birisidir. Maria Montessori ve Anton Makarenko, UNESCO tarafından modern eğitimin temellerini atan iki pedagog olarak tanınmışlardır.
Makarenko, yaşadığı dönemin mucitlerindendi; günümüzde son derece iyi bilinen şeyleri keşfetti. Örneğin, dünya genelinde öğretmenlerin sevgiyi eğitim açısından gereksiz gördüğünden fakat bunun ne derece önemli olduğundan bahsetti. Makarenko, mutlu bir birey yetiştirmenin sevgi olmadan imkânsız olduğundan emindi.

Brightside size bu büyük pedagogun, psikologun ve yazarın en önemli fikirlerini derledi:

1. Çocuğunuzu eğitmenin en önemli parçası, sizin kendi davranışlarınızdır: Çocuğunuzu yalnızca onunla konuşurken, ona öğretirken ya da bir şeyler yapmasını söylerken eğittiğinizi asla düşünmeyin. Çocuğunuzun yetişmesine hayatınızın her anında yardımcı oluyorsunuz – evde olmadığınızda bile. Giyinişiniz ya da insanlarla konuşma şekliniz, mutluluğu ya da üzüntüyü gösterişiniz, arkadaşlarınıza ya da düşmanlarınıza davranış şekliniz, gülüşünüz ya da gazete okuyuşunuz; tüm bunlar bir çocuğun yetişmesinde önemlidir. Ruh halinizdeki en küçük farklılığı fark ederler. Düşüncelerinizdeki her bir değişimi yakalarlar – siz farkında olmasanız da.

2. Eğitim yönteminiz açık, gerçekçi ve ciddi bir tonda olmalı: Bu üç özellik, hayatın gerçekliği için vazgeçilmezdir. Ciddiyet, üzgün olduğunuz anlamına gelmez. Hakiki olun, ruh halinizin an ile ve ailenizde yaşananların gerçekliği ile eşleşmesini sağlayın.

3. Her ebeveynin, çocuğunda tam olarak ne görmek istediğini bilmesi gerekiyor: Bir ebeveyn olarak, kendi arzularınız konusunda net olun. Etraflıca düşünün; nihayetinde kendi hatalarınızı görebileceksiniz. Bunun cesaretinizi kırmasına izin vermeyin; önünüzde takip edebileceğiniz birçok doğru yol var.

4. Çocuğunuzu iyi tanımanız gerekiyor, Nerede? Kiminle Ne Yapıyor?: Elbette ki çocuğunuza mümkün olduğunca özgürlük tanımalısınız. Çocuğunun yalnızca sizinkilere değil, farklı bakış açılarına da maruz kalması gerekiyor. Çocuğunuzun insanlardaki ve olaylardaki iyiyi ve kötüyü tanıyabilmesine yardımcı olmanız gerek. Ve bu doğal süreç, korunaklı bir bölgede oluşamaz.

5. Eğitimin anahtarı, organize olmak: Eğitim, küçük hataları affetmez. Eğitim, olayların ilgisizlikle ele alınmasını da kaldıramaz. İyi bir organizasyon, her bir detayın kontrol altında alınabilmesini sağlar. Küçük detaylar, hayatın her anında, her gününde, her saatindedir; hayatı tamamlayan bu küçük detaylardır. Eğitim, bol miktarda zamandan çok, zamanın akıllıca kullanılmasını gerektirir.

6. Zorla yardım etmeye çalışmayın; ama yardıma ihtiyaçları olduğunda yardımcı olmaktan mutluluk duyun: Ebeveynden gelen yardım, zorla, sıkıcı ya da sinir bozucu olmamalıdır. Bazen çocuğunuzun biraz zorlanması gerekir; zorlukların üstesinden gelmeyi ve daha karmaşık sorunları kendi kendine çözmeyi öğrenebilmeleri için. Daima çocuğunuzun nasıl çalıştığını görmeyi deneyin. Asla tamamen kaybolmuş, kafası karışmış, çaresiz bir durumda kalmalarına izin vermeyin. Bazen çocuğunuz, sizin dikkatinizi görmeye ihtiyaç duyar; ancak daha da önemlisi ona duyduğunuz güveni.


 


7. Yaptıklarının sonucunda onu asla ödüllendirmeyin, cezalandırmayın: Söz konusu iş yapmak olduğunda bir takdir ya da ceza sistemi uygulamak göründüğü kadar yararlı değildir. Çocuğunuzu mutlu eden şey, bir soruna sahip olmak ve bunu kendi kendine çözebilmek olmalıdır. Maharetine, becerikliliğine ve kullandığı yöntemlere dair onayınız, verebileceğiniz en iyi ödüldür. Ancak övgüyü aşırı kullanmamaya dikkat etmek gerekiyor. Çocuğunuzu arkadaşlarının önünde övmemelisiniz. Dahası, başka insanların yanında cezadan ya da kötü yapılan bir işten bahsetmemelisiniz. Söz konusu olan ana konu, işin tamamlanması ve elinden gelenin en iyisini yapmış olması.

8. Bir çocuk, kendi değerini bilmeden başkalarını sevmeyi öğrenemez: Sevmek, sevgiyi tanımak ve mutlu olmak; tüm bunlar için önce, kendinize saygı duymanız ve öz-değerinizi bilmeniz gerekir.

9. Asla kendinizi çocuğunuz için feda etmeyin: Ebeveynlerin sıklıkla şikâyet ettiklerini duyarız. “Çocuklarımıza her şeyimizi veriyoruz. Kendi mutluluğumuz da dâhil olmak üzere her şeyimizi feda ediyoruz.” Bu, bir çocuğa yapılabilecek en kötü şey, berbat bir miras. Çocuğunuzu zehirlemekse amacınız, ona kendi mutluluğunuzdan bir damla sunabilirsiniz. İşe yarayacaktır.

10. Çocuğa nasıl mutlu olunabileceği öğretilemez ama mutlu olmasını sağlayacak yollar öğretilebilir: Büyük pedagogdan harika bir alıntı: “Sevgi, en müthiştir duygudur; harikalar yaratır, yeni insanlar ve en büyük insani değerleri yaratır.”


7 Nisan 2017 Cuma




Savaş zamanlarında, hatların arkasındaki komuta yazıları genelde "Sıcak kahve, iyi yemek ve kuru giysiler" olurdu. Generaller bencil olduğu için mi? Veya orduda en üst sıralardan birini seçtikleri ya da hak ettikleri için mi?

Hayır, komutanın çöküşü ya da az moralli olması, birliklerin geri kalanına yansıyacak ve tüm  çaba tehlikeye atılacaktı. Kritik kararlar alan liderler ellerinden geleni yapmalıdır.

Şimdi bunu ebeveynlik açısından düşünün. Ebeveynler ailelerinin generalleridir. Özellikle çocuklar ile birlikte evde kalanlara gün ne zaman başlıyor? Günün her saatinde, yaşadığınız her kırılmadan sonra kendinizi nasıl hissedeceksiniz? Kahve sıcak ve kıyafetler kuru mu? Muhtemelen değil.

Eğer devam ederse, evdeki birliklerinizin nasıl üstesinden geleceğini düşünüyorsunuz? İyi değilseniz, eğer iyi değilseniz. Kendine zaman ayırmak bencillik değildir; Çocuklarınız için yapabileceğiniz en iyi şeylerden biridir. Aileden ayrı bir mola vermek anne ve babalarda suçluluk duygusu ve kaygı yaratabilir. Ancak birkaç saat uzaklaşmak sizi yeniden canlandırabilir, böylece Legolarla oynamaya geri dönebilir, akşam yemeği hazırlayabilir ve diğer herkesle ilgilenebilirsiniz.

"Sıra dışı şartlar olmaksızın günlük temelleri korumak, bu topları havada tutmak gerçekten zorlu bir çaba ve annelerin eğlenebilmesi, dinlenebilmesi, rahatlaması ve ara vermesi için çok az zaman bırakıyor" diyor Medina Georgetown Üniversitesi Hastanesi Kadın Ruh Sağlığı Programı direktörü Aimee Danielson.

Çocuklarınız için her zaman her an hazır olmanız tükenmenize neden olabilir. Bu nedenle, tüm ebeveynlerin kendilerine gerçekten ve düzenli olarak zaman ayırmaya başlamaları önemlidir. Bunun yolu, ebeveynlerden birinin  işinden ayrılması ve çocuklarla birlikte olmak istemesi veya bir aile üyesinden bir gün boyunca idare etmesini istemesi olabilir. Belki bir bakıcı tutmaktır. Bir arkadaşım ve kocası, oğulları okuldayken golf oynamak için çalıştıkları yerden izin alıyorlardı. Ne yapmanız gerekiyorsa yapın, ama yapın.

Geçen yaz cesaret kırılması ve tükenme üzerine bir podcast dinledikten sonra bu fikri deneyimledim. Evde herkese yetişmeye çalışıyordum. 2 Yaşında dikkat eksikliği / hiperaktivite bozukluğu olan bir  meraklı ve 4 yaşında hayat dolu olan diğeriyle evde kalıyordum ve onlar yattıktan sonra yazıyordum. Kocam sıklıkla geceleri ve hafta sonları çalışır, ayrıca ek olarak ABD Ordusu'nda ayda bir hafta sonu ve yaz aylarında iki hafta talim yapıyordu.


Kocama, bir iş günümü ve tatil olan bir yarım günümü kendime ayıracağımı söyledim. İlk günümde yeni bir semt keşfetmek ve küçük bir alışveriş yapmak için kendime yeni bir CD alarak bir saat sürdüm.Gelecek ay, kuzenim ziyaret etti ve bir kaç kez dansa gittik. Dansa gitmek için çok yaşlı ve yorgun hissettim, ama bana dans pistinde kendimi bırakıp ne kadar keyif sürdüğümü hatırlattı. Bir ay, günümü atladım, çünkü kocam iş için bir aylığına şehir dışına çıktı - geriye dönük olarak, en çok ihtiyaç duyduğum o zamandı.


Aslında, Danielson, anne-babanın en çok kendilerine zaman ayırmak istedikleri zamanlarının genellikle kayma zamanları
(anne ya da babanın şehir dışında olması, ölümü, ya da boşanma gibi) olduğunu söylüyor. Bu, kadınların depresyon, endişe, uykusuzluk gibi psikolojik sağlık sorunlarının çıkmasına sebebiyet veriyor ya da risk altına sokuyor. Öyleyse bir gün ya da gece kendine zaman yaratılamamışsa Danielson, uyumaya, iyi yemeye ve hareket etmeye odaklanmasını öneriyor. "Çalışan tüm ailenin sorumlusu sizsiniz" diyor.

Dolayısıyla ebeveynler kendilerine bir gün ayırdıklarında ne yapmalı? Onarıcı olacağıını düşünmeye çalışın. Belki de önümüzdeki sezon için giyecek yeni giysiler bakılabilir. Belki iyi bir egzersiz yapabilir ve rahat ayakkabılarınızla eğlenceli bir kitap okuyabileceğiniz bir kafeye gidebilirsiniz. Ya da belki öğle yemeğininden sonra yakın arkadaşınızla bir spa gününü ayarlayabilirsiniz.


Fakat kesinlikle bahsettiğimiz bir günlük tatil günlük işleri yapma günü değil. Kışlık botları kaldırmak veya bodrumdaki sızıntı için bir tesisatçı aramak (her ne kadar koridorlara göz attığımda eve dönerken yiyeceklerimi aceleyle topladığımı fark etsem de) bekleyebilir.


Araştırmalar, tatil planlamanın, gerçek tatil kadar iyi hissettirdiğini gösteriyor. Gallup'un kıdemli bilim adamı ve "Umut Başlıyor" yazarı Shane Lopez, bunu "geleceği yaşamak" olarak nitelendiriyor. Yardım ve desteğin geldiğini bilmek, anne-babaları kukla şovları yapmak, atıştırmalar hazırlamak, boğuşmak ve her an kardeş kavgaları için enerjik ve hazır tutuyor.


Genevieve Shaw Brown, üç çocuk annesi ve New York'taki ABC News gazetecisinin muhabiri. Bir noktada, yeni kitabında ayrıntılarıyla anlattığı gibi, çocuklarını kendisinden daha iyi beslediğini fark etti: "Bildiğiniz En Mutlu Anneler: Neden İlk Olarak Çocukları Koymak Düşenmeniz Gereken Son Şeydir? 


"Bir gün kendim için zaman geçireceğim demekle kalmamalı" dedi. Çocuklarımız söz konusu olunca onları nasıl önemsiyorsak kendimiz söz konusu olduğunda da önemsemeliyiz. Çocuklarımız hakkında bir görevimizi atlamayız, çünkü önemlidirler. Kendinize ve kendi ihtiyaçlarınıza öncelik vermeniz de aynı derecede önemlidir. "

Bu yeni deneyim ile daha iyi hissetmek için yalnızca çocuk sahibi olmadan önce yaptığınız aktivitelerle değil; Aynı zamanda daha üst düzeyde yeniden gruplaşma ile ilgili aktivitelere odaklanabilirsiniz. Hayatınızı 30.000 metrelik yükseklikten inceleyin ve neler değişebilirdi düşünün.2016 yılı için bir arkadaşım ve ben yüklendiğimiz sorumlulukları düşünerek yeniden ele aldık; son vereceğimiz şeyleri ve kendimize eklemeyi düşündüğümüz şeyleri, çocuklarımızı ve çocuklarımızın yararına olacaklarını gördük. Tatil günlerim bu gibi şeyleri düşünme günlerim.

 
Kendime vakit ayırdığımda bencil davranıyormuş, çocuklarımı sevmiyormuşum gibi suçluluk hissine kapılırım. Ama gerçek şu ki, yıpranacağım. Onlarla oynamak için gereken enerjiyi kaybettim. Etrafta dolanıp hata aramaktan sıkıldım. Daha da kötüsü sadece çocukça davrandığı ve sadece yaşının getirdiği şeyleri yaptığıarı için sinirsel bir çöküntüye girmeye başlıyorum.  (Ama sana bakıyorum, kollarımdan ayrılmayacak olan güven içindeki çocuksun.)


"Annelere sorduğum soru şu: "Eğer çocuğunuza bakması için birini seçecek olsaydınız  dinlenmiş, mutlu, halinden hoşnut ve sağlıklı birini mi yoksa  stresli, yorgun ve bunalmış birini mi seçerdiniz?" dedi Danielson. "Bunu kendiniz için yapamazsanız, çocuklarınız için yapın."


Enerji ve Motivasyon Verecek 5 Fikir!● Hayır deyin. Sınırları belirlemeyi öğrenirseniz, ilk etapta daha az enerji kaybedersiniz. Aimee Danielson, "Size hizmet etmeyen şeylere hayır deyin" diyor. Örneğin, keyfinizi yerine getiren ve enerjinizi yenileyen şeylere evet deyin. Misal,okulda başka bir gönüllülüğe hayır deyin ancak sevdiğiniz bir arkadaşınızla güzel bir akşam yemeğine evet deyin.
● Danışmanlık almak. Danışmanlık almak için geç değil, ister uzun bir mevzu olsun ister küçük her an her konuda destek almaktan çekinmeyin! Belki de ebeveynliğinizde bir dönüm noktası olacak yeni bilgiler edinirsiniz.● Yeni bir hobi edinin. Örme veya yemek dersi alın. Belki hep taekwondo öğrenmek istediniz? Yeni bir şeyler denemeniz çocuklarınız için  harika bir örnek.● Bir hedef belirleyin. 10 mil'lik bir aracı sürmek gibi uzun vadeli bir hedefe sahip olmak, her hafta uygulama yapmak için zaman kazandırır. Kendinize verdiğiniz bu görevler sizi yeniler.● Evde yalnız zaman geçirin. Danielson, dışa dönük ve içe dönük insanların yenilenmiş hissetmek için farklı şeylere ihtiyaç duyduklarını belirtti. "İhtiyaç duydukları şeyin sadece biraz yalnız kalmak olduğunu  düşünen bazı kadınlar var" diyor Danielson ve ekliyor: "Evlerinde kendileriyle başbaşa olmaya ihtiyaçları var."● Eşinizle birbirinize vakit ayırın. Genevieve Shaw Brown ve kocası bir anda, iki gün boyunca kaçmaya çalışıyorlar. Ve yapamazlarsa, en azından bir iş gününün ortasında öğle yemeği için birbirlerine vakit ayırıyorlar. "Birbirimize odaklanabiliyoruz... Ve duran bir yemek var :) "diyor. Ebeveynler arası kopmalar genellikle göz ardı edilir, değeri sıklıkla hafife alınır. Ama çocuklarınızın sevginize ihtiyacı var, ve sizin buna ihtiyacınız var.






Washingtonpost.com'dan çeviridir. 
Çizim: Dola Sun
Bırakın çocuğunuzla olan anılarınız bir yerde kayıtlı olacağına
sadece hafızanızda kalsın,
ama o anı telefona bakarak değil çocuğunuza bakarak geçirin..

Yazının tamamı burada:
http://www.npr.org/sections/health-shots/2014/04/21/304196338/for-the-childrens-sake-put-down-that-smartphone
Simple As That blog yine çok güzel bir noktaya değinmiş, nelerin yerini aldı telefonlar? Fotoğraf makinesinin, takvimin, çalar saatin.. Ailemizin yerini almasına izin vermeyelim.. <3